Kiedy klient mówi „chcę nadruk na koszulce”, to dopiero początek rozmowy. Czy nadruk ma jedno logo czy pełnokolorową ilustrację? Czy potrzebujesz 12 sztuk na imprezę, 40 bluz dla ekipy czy 800 koszulek do regularnej sprzedaży? Czy materiał jest jasny, ciemny, elastyczny, cienki? Te informacje decydują, czy lepiej wycenić DTF, sitodruk czy jeszcze inną technologię.
Kolor i krótsze serie
Sprawdza się tam, gdzie projekt ma wiele kolorów, przejścia tonalne, drobne detale albo potrzebujesz stosunkowo niewielu sztuk bez wykonywania osobnej matrycy dla każdego koloru.
Powtarzalne serie
Przy prostszych grafikach i większych nakładach potrafi być bardzo efektywny. Koszt przygotowania ma sens, gdy rozkłada się na większą liczbę takich samych nadruków.
Jak działa DTF w praktyce
Grafika jest przygotowywana do transferu, drukowana na specjalnym nośniku, pokrywana odpowiednim proszkiem i utrwalana. Potem nadruk trafia na odzież w prasie termicznej. Dla zamawiającego najważniejsze jest to, że można odwzorować wielokolorową grafikę bez rozbijania jej na osobne sita dla każdego koloru.
To szczególnie wygodne przy krótkich seriach, numerach, różnych wariantach kolorystycznych, logotypach z gradientem czy ilustracjach. DTF nie oznacza jednak, że każdy plik nadaje się bez przygotowania. Niska rozdzielczość, postrzępione krawędzie i przypadkowo wycięte tło nadal będą widoczne po wykonaniu nadruku.
Na czym polega sitodruk
W sitodruku farba przechodzi przez przygotowane sito w miejscach odpowiadających grafice. Każdy kolor wymaga odpowiedniego przygotowania, dlatego technologia ma koszt startowy, który przy jednej czy dwóch sztukach trudno uzasadnić. Przy większej liczbie jednak ten sam etap przygotowania wykorzystuje się wielokrotnie.
To właśnie dlatego prosty nadruk na dużej serii koszulek jest klasycznym przypadkiem, w którym warto policzyć sitodruk. Technologia daje też duże możliwości doboru farby i efektu, ale o szczegółach decydują materiał, projekt i oczekiwany rezultat.
12, 50 i 500 koszulek: trzy różne decyzje
Kolorowa grafika na wyjazd firmowy, imprezę lub małą ekipę. Koszt przygotowania sit może być nieadekwatny do liczby sztuk, dlatego DTF często jest naturalnym punktem wyjścia.
Tu trzeba spojrzeć na projekt. Pełnokolorowa ilustracja i jednokolorowe logo mogą prowadzić do zupełnie różnych kalkulacji.
Jeśli grafika jest powtarzalna i prosta kolorystycznie, sitodruk powinien znaleźć się w porównaniu. Przy wielu wariantach danych sytuacja może być inna.
Liczba kolorów ma znaczenie
W DTF pełnokolorowa grafika jest naturalnym zastosowaniem technologii. Zdjęciowe przejścia, cieniowanie i wiele barw nie wymagają osobnego sita dla każdej składowej. W sitodruku każdy kolor to dodatkowy etap przygotowania i produkcji, więc projekt z jednym kolorem jest zupełnie innym przypadkiem niż skomplikowana ilustracja.
Nie znaczy to, że wielokolorowy sitodruk jest niemożliwy. Chodzi o ekonomię i sens technologiczny. Jeśli nadruk ma sześć kolorów, a potrzebujesz 20 sztuk, kalkulacja będzie wyglądała inaczej niż przy 2000 sztukach tego samego wzoru.
Duży nadruk nie zawsze jest wygodny
Przy wyborze technologii dobrze myśleć nie tylko o wyglądzie na stole, ale o tym, jak ubranie będzie się nosiło. Bardzo duża, jednolita powierzchnia nadruku może zmieniać odczucie materiału. Czasem lepiej przeprojektować grafikę, wprowadzić przerwy, wykorzystać kolor koszulki jako element kompozycji albo zmniejszyć pole nadruku.
To jest dobry przykład, dlaczego projektowanie pod produkcję różni się od zwykłego wklejenia logo na mockup. Jeśli potrzebujesz pomocy z przygotowaniem wzoru, zobacz projektowanie graficzne.
Rodzaj materiału i miejsce nadruku
Bawełniana koszulka, bluza z grubego materiału i techniczna odzież sportowa zachowują się inaczej. Znaczenie ma skład tkaniny, struktura, elastyczność, powłoki i temperatura, na którą materiał może być wystawiony w procesie. Dlatego przy nietypowej odzieży warto podać producenta i skład lub dostarczyć próbkę.
Tak samo jest z miejscem nadruku. Małe logo na piersi, duży nadruk na plecach, znakowanie rękawa czy nadruk blisko szwu mają inne ograniczenia. Nie każda powierzchnia da się ułożyć w prasie tak samo wygodnie.
Trwałość: nie ma jednej liczby prań dla każdego nadruku
W internecie łatwo znaleźć deklaracje w rodzaju „wytrzymuje X prań”. Bez podania materiału, temperatury, detergentu, programu prania i sposobu suszenia taka liczba ma niewielką wartość. Trwałość zależy od całego procesu: przygotowania, materiału, parametrów utrwalania i późniejszego użytkowania.
Najbezpieczniejsza zasada dla odzieży z nadrukiem to stosować zalecenia przekazane do konkretnego produktu, unikać niepotrzebnie wysokich temperatur i nie prasować bezpośrednio po powierzchni nadruku, jeśli technologia tego nie przewiduje.
Bardzo cienkie elementy, pojedyncze mikropunkty i przypadkowo pozostawione drobinki w grafice mogą być trudniejsze w produkcji niż czytelne kształty o sensownej grubości.
Kiedy DTF jest praktycznym wyborem
DTF szczególnie dobrze sprawdza się, gdy chcesz zamówić krótką lub średnią serię, projekt ma dużo kolorów albo potrzebujesz kilku wariantów. To wygodne rozwiązanie dla ekip firmowych, wydarzeń, klubów, małych marek i pojedynczych akcji promocyjnych.
Przykład: restauracja potrzebuje 24 koszulek, ale pracownicy mają różne rozmiary, a na części koszulek ma znaleźć się dodatkowy napis. Albo klub robi 40 bluz z wielokolorowym herbem. Takie zlecenia warto zacząć od kalkulacji DTF.
Kiedy sitodruk zaczyna być mocny
Jeżeli zamawiasz większą serię z tym samym nadrukiem, zwłaszcza prostym kolorystycznie, sitodruk może być bardzo rozsądny. Firmowa odzież robocza, koszulki eventowe, serie merchandisingowe czy odzież dla sieci punktów to przykłady, w których koszt przygotowania rozkłada się na wiele sztuk.
Przy dużym zamówieniu warto od razu podać rozmiarówkę, kolory odzieży i informację, czy wszystkie sztuki mają identyczny wzór. Zmiana koloru koszulki może wymagać innego podejścia do nadruku, więc „500 sztuk” bez tych danych to za mało do rzetelnej wyceny.
Jak przygotować plik do nadruku
Najlepiej dostarczyć logo lub grafikę w dobrej jakości, z zachowanymi krawędziami i bez przypadkowego tła. Wektor jest świetnym punktem wyjścia dla logotypów i prostych kształtów. Przy ilustracjach rastrowych liczy się odpowiednia rozdzielczość w rzeczywistym rozmiarze nadruku.
Nie wycinaj tła „na szybko” gumką z postrzępioną krawędzią. Po nadruku takie niedokładności nie znikną. Więcej o plikach znajdziesz w poradniku jak przygotować plik do druku. Zasady ogólne dotyczące jakości grafiki są przydatne również przy znakowaniu odzieży.
Co podać przy zapytaniu o nadruk
Rodzaj odzieży
Koszulka, bluza, torba, odzież robocza. Jeśli odzież jest Twoja, podaj skład materiału.
Liczba sztuk i rozmiary
Nie tylko „50 koszulek”, ale np. 10 S, 20 M, 15 L, 5 XL.
Wymiary nadruku
Małe logo na piersi i grafika A3 na plecach to inne zlecenia.
Plik i liczba wariantów
Dodaj grafikę oraz informację, czy wszystkie sztuki są identyczne.
DTF czy sitodruk? Najkrótsza odpowiedź
Przy małej serii, wielokolorowej grafice i wielu wariantach zacznij od DTF. Przy dużej, powtarzalnej serii z prostszym nadrukiem koniecznie policz sitodruk. W strefie pośrodku nie ma sensu zgadywać: prześlij projekt i liczbę sztuk, a technologię dobiera się do realnego zlecenia.
Jeśli potrzebujesz znakowania innych przedmiotów niż tekstylia, przeczytaj również porównanie tampodruku i sitodruku. Przykłady naszych prac są w portfolio, a parametry zamówienia możesz wysłać przez kontakt.
Wyślij parametry zlecenia, a dobierzemy technologię.
Podaj produkt, format, nakład, materiał i termin. Jeśli masz plik lub zdjęcie detalu, dołącz informację w wiadomości.